Tramwajowy.pl

Wczoraj byłem na badaniach u pana Dr John Mc Dermott.  Zostałem dość gruntownie przebadany tak jak pisałem wczoraj. EKG, słuch, wzrok, mocz, waga, wzrost, ciśnienie, brzuch mi trochę uciskał czy przypadkiem nie mam powiększonej wątroby od wódki 😛 No i wyszło, że chyba jestem dość zdrowy 😉 ale wzrok mam nie najlepszy. Bez okularów jestem ślepy jak kret.
A teraz już spakowany, jeszcze chwilka i lecę do Polski na 5 dni na chrzciny i urodziny naszej Karoliny. A po powrocie będę oczekiwał upragnionego telefonu z Luas’a

Zadzwonili dziś około godziny 12. z pytaniem czy pójdę do lekarza na badania. Rutynowe badania słuchu,wzroku, krwi, moczu na obecność narkotyków itd. oczywiście nawet sie nie zastanawiałem. Zostałem umówiony jutro na 9:30. Przychodnię już znalazłem, trochę daleko ale damy radę. Wizytę u lekarza tez potwierdziłem.
Podczas rozmowy nieskromnie zapytałem czy mogę się już czuć zatrudniony no i usłyszałem, ze jeszcze nie bo badania lekarskie to kolejny etap rekrutacji. Jeszcze muszą potwierdzić moje referencje 😀 no i to będzie chyba wszystko.
A we czwartek lot do domku na 5 dni

No więc wyglądało to mniej więcej tak:
Dowiedziałem się, że 18 kwietnia będą dni otwarte, co widać na wpisie wcześniejszym. Trzeba się zarejestrować itd. Więc zadzwoniłem do recepcji Luas’a do znajomej już „Kasi” i poprosiłem żeby mnie połączyła. Wszystko było OK dopóki nie doszliśmy do daty spotkania. Okazało się, że tylko 18 kwietnia można przyjść i innej możliwości nie ma. Najgorsze było to że od 17 do 22 kwietnia będę w Polsce na chrzciny i pierwsze urodziny mojej Karoliny. No i tłumaczę i pytam się czy nie da się coś przełożyć i niestety jakaś wredna……pani z którą rozmawiałem nie wyraziła nawet chęć dialogu i pożegnała się ze mną. No cóż praca ważniejsza pomyślałem, telefon do polski, do żony. Ona też stwierdziła, żebym nie przylatywał tylko mam się zapisać i koniec. No więc zadzwoniłem drugi raz do Pani Kasi 😉 i opowiedziałem jej o wszystkim. Stwierdziła, że chrzcin nie wolno przekładać i że oddzwoni do mnie za 10 minut. Czekałem cierpliwie, sekundy trwały jak minuty a minuty jak godziny. W końcu zadzwonił telefon. Zadzwonił…Pan David i poprosił mnie, żebym przyszedł w piątek na godzinę 10:45 na rozmowę. Byłem w szoku. Zadowolony podziękowałem bardzo jemu i Kasi za to, że mnie umówiła tak szybko.
Dziś już jestem po rozmowie, zadowolony, bez stresu. Trwało to może 15 minut. Pytania były standardowe. Dlaczego chcę tutaj właśnie pracować, jak poradzę sobie z jakimiś problemami, co zrobię gdy będzie wypadek itd. Najbardziej byli zadowoleni z mojego trzy letniego doświadczenia 😉 A później dostałem kilka informacji orientacyjnych takich jak to, że będę musiał zostać przebadany przez ich lekarza, że dostanę uniform, że są bardzo wczesne zmiany na 4.00 a.m. itd, jednym słowem, prawie żadna różnica w tym co miałem wcześniej. Dwie rzeczy lepsze to : nowoczesne tramwaje i pensja :D.
A teraz pozostało mi tylko czekać na telefon w przyszłym tygodni. Mam nadzieję, że będzie na TAK.

Byłem dziś w siedzibie firmy ;), dobre wieści, coś zaczyna się dziać, może jestem bliżej niż dalej, widać światełko w tunelu. Żeby nie zapeszać nie będę więcej nic pisał. We czwartek mam dzwonić i być może będę wiedział coś więcej. No i oczywiście od razu dam znać.