Tramwajowy.pl

Na szczęście noc piątkowo sobotnia minęła nad wyraz spokojnie. Senny tylko troszkę byłem ale na szczęście litrowy termos kawy pomógł. Zjechałem rano i czekałem na kolege Mariusza. A on dzwoni do mnie, że brak napięcia na trasie. Na szczęście awarie usunęli szybko, przyjechał i razem udaliśmy sie w kierunku naszych domostw. A po drodze odwiedziliśmy stację Statoil, żeby zatankować po jednym czarnym Okocimiu 😉

Pilot na nocy. Nawet sie nie napracowałem. Wystawiłem wozy, które zjechały. Czekała mnie jeszcze wyprawa po śmieci na przystanki „żółtkiem” 102N. Jak ja dawno nim nie jeździłem, chyba z pół roku – pomyślałem
Przyszedł pan Tadziu – śmieciarz o godzinie 1 w nocy wyruszyliśmy na łowy. Kabina na szczęście jest oddzielona, więc nie czuję tych wszystkich zapachów. Przejeżdżaliśmy przez centrum i poczułem lekki głód. W pobliżu była jeszcze czynna budka z Hot-Dogami. Heh o tej porze, na trzeźwo i w pracy to jeszcze nie jadłem.
Panie Tadziu, to pan sobie tu pozamiata dłużej i wysypie wszystkie śmieci z kosza a ja skocze sobie coś zjeść – powiedziałem
OK, nie ma sprawy nie spiesz się – odpowiedział Tadzio i zaczął sikać na przystanek biorąc przykład z młodzieży bawiącej sie niedaleko.
I tak to było w nocy. Ja najedzony 😉 a Tadzio ze świeżymi łowami w postaci kilograma puszek i kilku butelek po piwie zjechaliśmy na zajezdnię.

Dziś gdyby nie telefon o godzinie 11:20 od kolegi Krzysztofa 😉 to bym zaspał ale na powrót do domu. Bo dziś miałem rezerwę no i przyszedłem, podpisałem listę, przyjąłem wygodną pozycję leżącą na ławce z torbą pod głową i usnąłem. Wszyscy sie odliczyli to miałem spokój.

Mohery naprawdę nie lubią chyba swojego życia. Gdybym miał opisywać każdy przypadek ich biegania po torach, skakania po krzakach to bym nie skończył nawet za tydzień. No i oczywiście moje motto „Sygnał do odjazdu podrywa nawet paralityka do biegu” ciągle aktualne. Dałem na odjazd, czyli długi dzwonek a babcia która szła ledwo a właściwie mogła by startować na wyścigi ze ślimakiem, wzięła kule pod pachy i dawaj prawie biegiem. Nie jeden nastolatek by jej nie złapał 😉 Taką sytuacje widziałem już po raz drugi. I nie wątpie, że jeszcze nie raz czymś mnie zaskoczą